(Oorspronkelijk gedicteerd als Les 183, later gepubliceerd als Les 182.)

 Les 183
Ik zal een moment stil zijn en naar huis gaan.

Deze wereld waarin jij lijkt te leven is niet jouw thuis. En ergens in jouw geest
weet jij dat dit waar is. Een herinnering aan thuis blijft jou achtervolgen alsof er
een plaats was die jou opriep om terug te keren, alhoewel jij de Stem niet kent,
noch wat het is waar de Stem jou aan herinnert. Toch voel jij je nog steeds een
vreemde hier, van ergens geheel onbekend. Niets zo definitief dat jij met zekerheid
kunt zeggen dat jij hier een balling bent. Gewoon een aanhoudend gevoel, soms
niet meer dan een kleine wrijving, op andere momenten amper herinnert en
actief afgewezen maar om zeker weer naar de geest terug te keren.

Niemand of hij weet waarvan wij spreken. Toch proberen sommigen hun
lijden opzij te leggen door spelletjes te spelen om hun tijd te verdoen en hun
verdriet weg te houden. Anderen zullen ontkennen dat zij verdrietig zijn en her-
kennen hun tranen in het geheel niet. Nog eens anderen zullen aanhouden dat
waar wij van spreken een illusie is, om als niets meer dan een droom gezien
te worden. Wie echter zou in simpele oprechtheid, zonder verdedigingen en
zelfbedrog, ontkennen dat hij de woorden begrijpt waarvan wij spreken?

Wij spreken vandaag voor iedereen die deze wereld bewandelt, want
hij is niet thuis. Hij gaat onzeker rond in een eindeloze zoektocht, zoekt
in het duister naar wat hij niet kan vinden en realiseert zich niet wat het is
dat hij zoekt. Duizenden woningen maakt hij, doch geen bevredigen zijn
rusteloze geest. Hij begrijpt niet dat hij tevergeefs bouwt. Het thuis dat
hij zoekt kan niet door hem worden gemaakt. Er is geen substituut
voor de Hemel. Alles wat hij ooit heeft gemaakt is de hel.

Misschien denk jij dat het het thuis van jouw kindertijd is dat jij opnieuw
zult vinden. De kindertijd van jouw lichaam en zijn plek van toevlucht zijn nu
een herinnering die zo vervormd is dat jij louter een plaatje vasthoudt van een
verleden dat nooit plaatsvond. Toch is er een Kind in jou Die Zijn Vaders thuis
zoekt en weet dat Hij hier een vreemde is. Deze kindertijd is eeuwig, met een on-
schuld die voor eeuwig zal duren. Waar dit Kind zal gaan is heilige grond. Het
is Zijn heiligheid die de Hemel oplicht, en naar de aarde de pure reflectie van
het licht erboven brengt, waarin de Hemel en de aarde als één verenigd zijn.

Het is dit Kind in jou dat Zijn Vader als Zijn Eigen Zoon kent. Het is dit Kind
dat Zijn Vader kent. Hij verlangt zo diep om naar huis te gaan, zo onophoudelijk,
dat Zijn stem jou toeroept om Hem een tijdje stil te laten zijn. Hij vraagt niet om
meer dan een paar ogenblikken van uitstel, gewoon een interval waarin Hij terug
kan keren om opnieuw de heilige lucht te ademen die Zijn Vaders huis vult. Jij bent
eveneens Zijn thuis. Hij zal terugkeren. Maar geeft hem slechts een moment om
Zichzelf te zijn binnen de vrede die Zijn thuis is, rustend in stilte, vrede en liefde.

Dit Kind heeft jouw bescherming nodig. Hij is ver van huis. Hij is zo klein dat Hij
zo eenvoudig uitgesloten lijkt. Zijn kleine stem is zo eenvoudig verduisterd. Hij roept
bijna ongehoord om hulp, temidden van de knarsende geluiden en het ruwe en onbe-
houwen lawaai van de wereld. Toch weet Hij dat in jou nog steeds Zijn zekere be-
scherming verblijft. Jij zult Hem niet afvallen. Hij zal naar huis gaan en jij met Hem.

Dit Kind is jouw verdedigingloosheid, jouw kracht. Hij heeft vertrouwen in
jou. Hij kwam omdat Hij wist dat jij niet zou falen. Hij fluistert onophoudelijk
van Zijn thuis tegen jou. Want Hij zal jou samen met Hem mee naar huis brengen
opdat Hijzelf mag blijven en niet opnieuw terugkeren waar Hij niet thuishoort en
waar Hij als een uitgestotene in een wereld van vreemde gedachten leeft. Zijn
geduld heeft geen beperkingen. Hij zal wachten totdat jij binnenin jou Zijn
zachtaardige Stem hoort die jou roept om Hem in vrede te laten gaan,
samen met jou naar waar Hij thuis is en jij met Hem.

Wanneer jij een moment stil bent, wanneer de wereld zich van jou terugtrekt
en wanneer waardeloze ideeën ophouden met waarde te hebben in jouw rusteloze
geest, dan zul jij Zijn Stem horen. Zo aanhoudend roept Hij jou, dat jij Hem niet
langer zult weerstaan. In dat moment zal Hij jou mee naar Zijn thuis nemen en jij
zult in volmaakte stilte bij Hem blijven; stil en in vrede, voorbij alle woorden,
onaangeraakt door angst en twijfel, en verheven zeker dat jij thuis bent.

Rust regelmatig met Hem vandaag. Want Hij was bereid om een klein
kind te worden, opdat jij van Hem mocht leren hoe sterk degene is die zonder
verdedigingen komt en alleen de boodschappen van liefde aanbiedt aan hen die
denken dat Hij hun vijand is. Hij houdt de heerschappij van de Hemel in Zijn
hand, noemt hun zijn vrienden en geeft Zijn kracht aan hen opdat zij mogen
zien dat hij een Vriend voor hen is. Hij vraagt slechts dat zij Hem bescher-
men, want Zijn thuis is ver weg en Hij zal er niet alleen naar terugkeren.

Christus is herboren als slechts een klein Kind, elke keer dat een
dwaler zijn thuis zou verlaten. Want Hij dient te leren dat wat hij wil
beschermen slechts dit Kind is, Dat zonder verdedigingen komt en Die
door verdedigingloosheid is beschermd. Ga vandaag van tijd tot tijd
naar huis met Hem. Jij bent net zo zeer een vreemde hier als Hij.

Neem vandaag de tijd om jouw schild dat niets baat neer te leggen en
leg de speer en het zwaard neer die jij tegen een vijand zonder bestaan hebt
opgeheven. Christus, heeft jou, vriend en broeder genoemd. Hij is zelfs naar jou
gekomen om jouw hulp te vragen om Hem een tijdje, volledig en compleet, naar
huis te laten gaan. Hij is gekomen zoals een klein kind dat zijn vader om bescherming
en liefde moet verzoeken. Hij regeert het universum en toch vraagt Hij onophoudelijk
dat jij een tijdje met Hem terugkeert en illusies niet langer als jouw goden aanneemt

Jij bent jouw onschuld niet verloren. Het is hiernaar dat jij hunkert. Dit is
het verlangen van jouw hart. Dit is de stem die jij hoort, en dit is de Roep die
niet ontkend kan worden. Het heilige Kind blijft bij jou. Zijn thuis is het jouwe.
Vandaag geeft Hij jou Zijn verdedigingloosheid en jij aanvaard het in ruil voor
al de oorlogsspeeltjes die jij hebt gemaakt. En nu is de weg open en de
reis heeft eindelijk een einde in zicht. Wees een moment stil en
ga met Hem naar huis om een tijdje in vrede te zijn.

Oorspronkelijk gedicteerd als Les 183, later gepubliceerd als Les 182.


Lesson 183
“I will be still a moment and go home.”


This world you seem to live in is not home to you. And somewhere in your mind you know

that this is true. A memory of home keeps haunting you, as if there were a place that called

you to return although you do not recognize the Voice, nor what it is the Voice reminds you

of. Yet still you feel an alien here, from somewhere all unknown. Nothing so definite that

you could say with certainty you are an exile here. Just a persistent feeling, sometimes not

more than a tiny throb, at other times hardly remembered, actively dismissed, but surely to

return to mind again.

No-one but knows whereof we speak. Yet some try to put by their suffering in games they

play to occupy their time, and keep their sadness from them. Others will deny that they are

sad, and do not recognize their tears at all. Still others will maintain that what we speak of is

illusion, not to be considered more than but a dream. Yet who in simple honesty, without

defensiveness and self-deception, would deny he understands the words we speak?

We speak today for everyone who walks this world, for he is not at home. He goes

uncertainly about in endless search, seeking in darkness what he cannot find; not

recognizing what it is he seeks. A thousand homes he makes, yet none contents his restless

mind. He does not understand he builds in vain. The home he seeks can not be made by him.

There is no substitute for Heaven. All he ever made was hell.

Perhaps you think it is your childhood home that you would find again. The childhood of

your body and its place of shelter are a memory now so distorted that you merely hold a

picture of a past that never happened. Yet there is a Child in you Who seeks His Father’s

house, and knows that He is alien here. This Childhood is eternal, with an innocence that

will endure forever. Where this Child shall go is holy ground. It is His holiness that lights up

Heaven, and that brings to earth the pure reflection of the light above, wherein are earth and

Heaven joined as one.

It is this Child in you your Father knows as His Own Son. It is this Child Who knows His

Father. He desires to go home so deeply, so unceasingly, His voice cries unto you to let Him

rest a while. He does not ask for more than just a few instants of respite; just an interval in

which He can return to breathe again the holy air that fills His Father’s house. You are His

home as well. He will return. But give Him just a little time to be Himself, within the peace

that is His home, resting in silence and in peace and love.

This Child needs your protection. He is far from home. He is so little that He seems so easily

shut out, His tiny Voice so readily obscured, His calls for help almost unheard amid the

grating sounds and harsh and rasping noises of the world. Yet does He know that in you still

abides His sure protection. You will fail Him not. He will go home, and you along with

Him.

This Child is your defencelessness, your strength. He trusts in you. He came because He

knew you would not fail. He whispers of His home unceasingly to you. For He would bring

you back with Him, that He Himself might stay, and not return again where He does not

belong and where He lives an outcast in a world of alien thoughts. His patience has no

limits. He will wait until you hear His gentle Voice within you, calling you to let Him go in

peace, along with you, to where He is at home, and you with Him.

When you are still an instant, when the world recedes from you, when valueless ideas cease

to have value in your restless mind, then will you hear His Voice. So poignantly He calls to

you that you will not resist Him longer. In that instant, He will take you to His home, and

you will stay with Him in perfect stillness, silent and at peace, beyond all words, untouched

by fear and doubt, sublimely certain that you are at home.

Rest with Him frequently today. For He was willing to become a little child that you might

learn of Him how strong is he who comes without defenses, offering only love’s messages to

those who think he is their enemy. He holds the might of Heaven in His hand and calls them

friend, and gives His strength to them that they may see He would be Friend to them. He

asks but they protect Him, for His home is far away, and He will not return to it alone.

Christ is reborn as but a little Child each time a wanderer would leave his home. For he must

learn that what he would protect is but this Child, Who comes defenceless and Who is

protected by defencelessness. Go home with Him from time to time today. You are as much

an alien here as He.

Take time today to lay aside your shield which profits nothing, and lay down the spear and

sword you raised against an enemy without existence. Christ has called you friend and

brother. He has even come to you to ask your help in letting Him go home completed and

completely. He has come as does a little child who must beseech his father for protection and

for love. He rules the universe, and yet He asks unceasingly that you return with Him, and

take illusions as your gods no more.

You have not lost your innocence. It is for this you yearn. This is your heart’s desire. This is

the voice you hear, and this the Call which cannot be denied. The holy Child remains with

you. His home is yours. Today He gives you His defencelessness, and you accept it in

exchange for all the toys of battle you have made. And now the way is open, and the

journey has an end in sight at last. Be still a moment and go home with Him and be at peace

a while.